Αναρτήθηκε από: fragkoulis | Μαρτίου 28, 2010

Ρουκετοπόλεμος: Ένα έθιμο που φεύγει ανεπιστρεπτί

Ο ρουκετοπόλεμος, για όσους δε γνωρίζουν, είναι ένα έθιμο με θέαμα φαντασμαγορικό, που γίνεται στο Βροντάδο της Χίου κάθε χρόνο και διαρκεί πριν και μετά την Ανάσταση. Το έθιμο κρατεί περισσότερο από 100 χρόνια (από τα τέλη του 1800 μέχρι και σήμερα). Οι ρουκέτες είναι είδος πυροτεχνημάτων με βασικά συστατικά το νίτρο, το θειάφι και το κάρβουνο και αφού φτιαχτούν από τους ρουκετατζήδες, τοποθετούνται λίγο πριν την Ανάσταση πάνω σε ειδικές βάσεις απ΄ όπου πυροδοτούνται και εκτοξεύονται έχοντας στην ουσία δυο στόχους: την εκκλησία της Παναγίας Ερειθιανής και εκείνην του Αγίου Μάρκου. Η όλη διαδικασία δεν εμπεριέχει μίσος καθότι την άλλη μέρα πάλι οι ίδιοι θα μαζέψουν τα υπολείμματα και θα καθαρίσουν τους χώρους γύρω από τις βαλλόμενες εκκλησίες.

Η προβολή του εθίμου αυτού, παρόλο που τα τελευταία χρόνια φαίνεται να παίρνει τεράστιες τηλεοπτικές  διαστάσεις, στα μάτια τα δικά μου και στο μυαλό μου αρχίζει να φθίνει, να φεύγει ανεπιστρεπτί, να χάνει την ταυτότητά του.

Όντας κι εγώ ρουκετατζής στα εφηβικά μου χρόνια γνωρίζω πολύ καλά τα του εθίμου το οποίο σήμερα δεν έχει καμία σχέση με το τότε. Τα υλικά κατασκευής, τα οποία προανέφερα, δεν είναι πια τα ίδια. Η ρουκέτα έγινε πολλαπλάσια δυνατή(επικίνδυνη), φιγουράτη και ο χρόνος κατασκευής της μειώθηκε πολύ αυξάνοντας μ΄ αυτό τον τρόπο την παραγόμενη ποσότητα. Θυμάμαι όταν περήφανα φώναζα –σαν έφηβος τότε- ότι είχα κατασκευάσει 80 ρουκέτες. Σήμερα ο ρουκετατζής κατασκευάζει 3000 (!!!) ρουκέτες .

Δε θα ασχοληθώ και πολύ με τη νομιμότητα του εθίμου. Αυτή ήταν από παλιά μια πονεμένη ιστορία. Βλέπω όμως κάτι που σήμερα με ξενίζει: Να βγαίνουν στην τηλεόραση εκλεγμένοι άρχοντες (δημοτικοί, νομαρχιακοί, κοινοβουλευτικοί), να διατυμπανίζουν το έθιμο για να καλέσουν επισκέπτες και όταν συμβεί και συλληφθεί κάποιος ρουκετατζής να ποιούν την νήσσα. Αυτοί που δε μουτζούρωσαν ποτέ τα χεράκια τους φτιάχνοντας ρουκέτες.

Οι χώροι εκτόξευσης των ρουκετών τότε ήταν μια ιδιωτική υπόθεση. Παρευρίσκονταν μόνο φίλοι, συγγενείς και συμμετέχοντες στα συνεργεία των ρουκετατζήδων. Τα αστεία μεταξύ  «αντιπάλων στρατοπέδων» έκρυβαν αγνότητα και απ΄ αυτά έβγαινε και μια πνευματική ανωτερότητα κι ας μην ήξεραν όλοι γράμματα.

Σήμερα οι χώροι εκτόξευσης κατακλύζονται από επισκέπτες άσχετους έως επικίνδυνους στο όλο εγχείρημα της εκτόξευσης των ρουκετών. Τα φορητά ψυγεία είναι γεμάτα μπύρες τις οποίες πολλές φορές προσφέρει ο Δήμος Ομηρούπολης. Φαντάζεστε τι μπορεί να συμβεί σε έναν χειριστή όταν πυροδοτεί ρουκέτες και δεν είναι νηφάλιος; Δυναμιτάκια σκάνε παντού γύρω από αυτούς τους χώρους και οι ρουκέτες βρίσκονται μέσα σε βαρέλια περιμένοντας τη σειρά τους για εκτόξευση. Τι θα γίνει όταν το δυναμιτάκι ενός άσχετου σκάσει μέσα στο βαρέλι με τις ρουκέτες;

Σήμερα τα αστεία αντικαταστάθηκαν με σειρήνες ηλεκτρικές και βωμολοχίες που εκτοξεύονται από στόματα και μυαλά μεθυσμένα μέσω ηλεκτρικών μεγαφώνων.

Οι δρόμοι τότε μέσα στην «εμπόλεμη περιοχή» ήταν άδειοι. Γνώριζαν καλά οι άνθρωποι ότι μια ρουκέτα, ύστερα από πορεία 800 περίπου μέτρων γίνεται, λόγω επιτάχυνσης, επικίνδυνη.

Σήμερα οι δρόμοι φρακάρουν από αυτοκίνητα επισκεπτών. Αν συμβεί μια φωτιά σε ένα σπίτι, ένα ατύχημα, ούτε πυροσβεστικό ούτε νοσοκομειακό όχημα θα μπορεί να πλησιάσει. Θυμάμαι πέρυσι, κάποιος ασυνείδητος επισκέπτης έκλεισε την εξώπορτά μου με το αυτοκίνητό του. Αναγκάστηκα, για να βγω από το σπίτι μου, να σκαρφαλώσω πάνω στο καπό του.

Θέλοντας να δείξω ότι το έθιμο φεύγει και πίσω δε ξαναγυρνά, άφησα το καλύτερο σαν επίλογο:
Πριν λίγα χρόνια(ίσως το 2002 αν η μνήμη μου δε με απατά), την παραμονή της Πρωτοχρονιάς –ναι Πρωτοχρονιάς- βρέθηκε στη Χίο ο κ. Αρναούτογλου για να κάνει στην εκπομπή του (δε θυμάμαι τίτλο ούτε θέλω να θυμάμαι) ένα happening για τον καινούργιο χρόνο. Ε, λοιπόν, με τις ευλογίες των νομαρχιακών και δημοτικών αρχόντων, το έθιμο του ρουκετοπόλεμου επαναλήφθηκε  πρωτοχρονιάτικα στο λιμανάκι του Πετροκάραβου (περιοχή του Βροντάδου που δεν έχει καμιά σχέση με το ρουκετοπολεμο).  Για χάρη του αδηφάγου τέρατος που λέγεται τηλεόραση, για χάρη των χρημάτων που προσβλέπουν να  μαζέψουν κάποιοι από τον ανυποψίαστο επισκέπτη.
Το έθιμο φεύγει ανεπιστρεπτί !
Παρόλα αυτά εύχομαι σε όλους Καλή Ανάσταση και ανάταση ψυχική και πνευματική γιατί μας χρειάζεται απαραιτήτως.

Φραγκούλης Π. Κυλαδίτης

Advertisements

Responses

  1. […] Ρουκετοπόλεμος: Ένα έθιμο που φεύγει ανεπιστρεπτί Share this:Μοιραστείτε τοEmailLike this:LikeBe the first to like this post. […]


Kατηγορίες

Αρέσει σε %d bloggers: