Ας αφήσουμε τις αρνητικές, σκοτεινές, μίζερες και εγωιστικές σκέψεις μας στο χρόνο που φεύγει κι ας κρατήσουμε για το νέο έτος μόνο τις θετικές, σε προσωπικό επίπεδο, κατακτήσεις μας ως βάση και σημείο αναφοράς.
Ξεκινώντας από αυτά που καθένας ατομικά αναγνωρίζει ως επιτεύγματα-κατορθώματά του για το έτος που πέρασε, σε επίπεδο προσωπικής εξέλιξης και βελτίωσης του εαυτού, σίγουρο είναι πως θα οδηγηθούμε σε εμπέδωση και εδραίωση των κατακτήσεων αυτών και κατ’ επέκταση στο αδιαπραγμάτευτό τους.
Αν κρατάμε από κάθε χρονιά που φεύγει τα χρήσιμα για τον ψυχισμό και την ολότητα της ύπαρξής μας, αποτελέσματα των επώδυνων ή ανώδυνων εμπειριών που αποκομίσαμε, ασφαλώς ξεκινάμε πιο ελπιδοφόρα το νέο έτος και κάθε επόμενο. Οι πιθανότητες να φτάσουμε σε επίπεδα συμπεριφοράς που πλησιάζουν το ιδεατό, για τον καθέναν από μας, πρότυπο-μοντέλο, αυξάνονται ουσιαστικά.
Ίσως φαντάζει ρομαντικό ή ουτοπικό ή ματαιόδοξο να ασχολείται κανείς με κατακτήσεις που αφορούν τον εσώτερο εαυτό, τη στιγμή που διακυβεύονται εθνικά συμφέροντα, που απειλούνται θεμελιώδη ατομικά και συλλογικά δικαιώματα, που το ζήτημα της επιβίωσης έχει έρθει και μονοπωλεί στο προσκήνιο, όταν λίγα χρόνια πριν ήταν αδιανόητο το ενδεχόμενο διαπραγμάτευσής τους, για τους περισσότερους από εμάς..
Μήπως αυτά τα δύο συνδέονται..; Μήπως η αδιαφορία καθενός από εμάς για βελτίωση του εαυτού και για θετικό προσανατολισμό ως προς αρχές και αξίες που ευθέως οδηγούν σε μοντέλα συμπεριφοράς ή η έλλειψη διάθεσης για κάτι τέτοιο ή η απουσία κάθε σκέψης που αφορά κάτι τέτοιο, είναι η αιτία της κατρακύλας σε ατομικό και παγκόσμιο επίπεδο;
Η θεώρηση ως μη αναγκαίας της στροφής προς το μέσα μας, η δυσκολία ίσως και το επώδυνο μιας τέτοιας απόπειρας ή διαδικασίας, μας κρατάει μακριά απ’ το στόχο. Η εστίαση στον υλικό και όχι στον άυλο-εσωτερικό-ψυχικό κόσμο μας, συνιστά την αιτία αποπροσανατολισμού. Η ενίσχυση των σκέψεων που αφορούν την ύλη, αποδυναμώνει ή εκμηδενίζει τις σκέψεις που αφορούν το μέσα μας. Κι αντί καλύτεροι γινόμαστε χειρότεροι. Αντί «μεγάλοι» γινόμαστε «μικροί». Μας απασχολεί και μας φθείρει το προσωρινό, μας παίρνει όλη την ενέργεια, απομυζά το «είναι» μας, αντί να αποτελεί έγνοια όλων μας το άφθαρτο, το υπεράνω όλων: η ψυχή.
Ας κάνουμε φέτος όλοι ένα βηματάκι προς ένα επίπεδο υψηλότερο απ’ αυτό που βρισκόμαστε πέρσι κι ας δούμε από ΄κει με σύνεση, στοχασμό, μεγαλοψυχία, όλα όσα μας πίκραναν, μας λύγισαν, μας άφησαν άσχημα σημάδια κι ας κρατήσουμε το θετικό αποτέλεσμα αυτών των δεινών για την ψυχή μας, ως ανθρώπων ολικά.
Είναι δύσκολο, απαιτεί προσπάθεια, ενδοσκόπηση, απόρριψη των προφανών και ανεύρεση των αφανών, αλλά ουσιαστικών συμπερασμάτων.
Ας κάνει καθένας τον απολογισμό του, αφήνοντας στην άκρη τα μικρά και ταπεινά, κοιτάζοντας από λίγο πιο ψηλά, απαξιώνοντας τα άσχημα και εξυψώνοντας τα όμορφα.
Στόχος μας: ένας καλύτερος εαυτός, μια καλύτερη χρονιά, ένα καλύτερο αύριο, ένας καλύτερος κόσμος.
Επανεκκίνηση, λοιπόν, στον εαυτό και τον κόσμο μας.
ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ!
ME ΑΓΑΠΗ, ΤΑΝΙΑ
Ευχαριστώ πολύ την αγαπητή φίλη, Τάνια, που με τις τόσο πετυχημένες της ευχές-παροτρύνσεις για τον καινούργιο χρόνο, μας έκανε να αναλογιστούμε τον υψηλότερο ανθρώπινο στόχο μέσα στο πλήθος των δεινών που περνάμε. Δανείζομαι τα λόγια της…«σύνεση, στοχασμός, μεγαλοψυχία» για «έναν καλύτερο εαυτό, μια καλύτερη χρονιά, ένα καλύτερο αύριο, έναν καλύτερο κόσμο». Φραγκούλης Π. Κυλαδίτης
